Երջանիկ ապրելու համար ունեինք ամեն ինչ բացի ամենակարևորից՝ երեխայից․ Օրեր առաջ ամուսինս գնաց խանութ ու տուն վերադարձավ մի անծանոթ երեխա գրկին․․․

Երջանիկ ապրելու համար ունեինք ամեն ինչ բացի ամենակարևորից՝ երեխայից․ Օրեր առաջ ամուսինս գնաց խանութ ու տուն վերադարձավ մի անծանոթ երեխա գրկին․․․

Ես ու ամուսինս արդեն 10 տարի ամուսնացած էինք: Երջանիկ կյանքի համար ունեինք ամեն ինչ. լավ աշխատանք, տուն, հավա-տարիմ ընկերներ և հոգատար բարեկամներ:Սակայն պակասում էր գլխավորը. մենք երեխա չունեինք:Ես երկար ժամանակ բուժ-վում էի, սակայն ամեն ինչ ապարդյուն էր: Մեր ընկեր ները մեզ խորհո ւրդ էին տալիս երեխա որդեգրել, սակայն ինձ թվում էր, որ ես չեմ կարողանա անկեղծ սիրել ուրիշի երեխային:

Ամանորի նախօրեն էր: Թխվածք պատրաստելիս նկատեցի, որ մի երկու բաղադրիչ է պակասում և խնդրեցի ամուսնուս խանութ գնալ: Սակայն ամուսինս վերադարձավ 2 րոպեից՝ նորածին երեխայի գրկած:Պարզվում է, շքամուտքի մոտ ամուսինս մանկասայ-լակ է հայտնաբերել, որի մեջ քնած էր փոքրիկը, մոտակայքում ոչ մի մեծա հասակ չի եղել: Արմենն առանց երկար մտածելու փոք-րիկին բերել էր տուն, որ վերջինս չսառի:

Մենք ոստիկանություն զանգեցինք…պարզվեց երե խային լքել են, գցել են դուրսը և հեռացել: Ոստիկանները տարան երեխային: Ես մի քանի օր տեղս չէի գտնում, իսկ երբ տոնական օրերն անցան, շտապեցի, որպիսի փոքրիկի մասին ինչ-որ նորություն իմա-նամ:Կարծում եմ, արդեն հասկացաք, որ երեխան արդեն մեզ հետ է ապրում, մենք նրան պաշտոնապես որդեգրել ենք: Մեր տը-ղան արդեն գրեթե 3 տարեկան է, և մենք սիրում ենք նրան ամբողջ սրտով և մեր կյանքն առանց նրա չենք պատկերացնում:

(Visited 79 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: